76 lat temu ruszyła pierwsza powojenna autobusowa linia podmiejska w Poznaniu

Linia oznaczona literą C połączyła Dębiec z Żabikowem. Obsługiwana była zaledwie przez dwa autobusy, co nie przeszkodziło jej zdobyć dużej popularności wśród mieszkańców. W powojennej rzeczywistości, gdy prywatnych samochodów było bardzo niewiele, a sieć tramwajowa dopiero się odbudowywała, uruchomienie podmiejskiego połączenia autobusowego stanowiło prawdziwy przełom.

W 1950 roku Poznań odbudowywał się w szybkim tempie. Już wtedy po mieście kursowało 13 linii tramwajowych, jednak połączenia podmiejskie były jeszcze rzadkością. Linia C wypełniła ważną lukę komunikacyjną, umożliwiając mieszkańcom Dębca i okolicznych terenów wygodny dojazd do centrum oraz powrót do domów.

Cztery lata później, w 1954 roku, linię zmieniono z oznaczenia literowego na liczbowe – otrzymała numer 53, pod którym funkcjonowała przez kolejne dekady.

Uruchomienie pierwszej powojennej linii podmiejskiej było symbolicznym momentem – dowodem, że Poznań nie tylko odbudowuje się fizycznie, ale także wraca do normalnego, codziennego życia. Autobusy stały się wówczas symbolem powrotu do względnej stabilizacji i odbudowy więzi między miastem a okolicznymi osiedlami.

Dziś, patrząc z perspektywy 76 lat, warto pamiętać o tych skromnych początkach – dwóch autobusach kursujących na trasie Dębiec–Żabikowo – które zapoczątkowały rozwój rozległej sieci komunikacji podmiejskiej, z której korzystamy do dziś.