historia na weekend

Dawni poznaniacy traktowali post przed Wielkanocą i celebrowanie samych świąt niezwykle poważnie. Post oznaczał postne dania i wszechobecny zapach oleju unoszący się nad miastem, no i oczywiście generalne porządki…

Pierwsza w Poznaniu i najstarsza na ziemiach polskich publiczna promenada spacerowa to prawdziwy klejnot historyczny. Jej początki sięgają aż 1798 roku, kiedy to została stworzona według projektu Lindhorsta, przy poprawkach J. Heermanna. Ta wyjątkowa promenada, znana dzisiaj jako Aleje Marcinkowskiego, ma ponad 600 metrów długości i ponad 30 metrów szerokości. Jej urok został jeszcze bardziej podkreślony przez cztery rzędy włoskich topoli piramidalnych, które były szczególną ozdobą tego miejsca.

Poznań, miasto pełne tajemnic, przyciągało innych, którzy pragnęli zrozumieć jego mroczną historię. Różne teorie krążyły wśród mieszkańców i detektywów, ale wiele z nich pozostawało niewyjaśnionych. Było wiele tajemnic do odkrycia, od znikających dziennikarzy do niewyjaśnionych morderstw. Te niewyjaśnione przestępstwa wciąż wpływały na miasto i jego mieszkańców, dając im poczucie niespokoju, które nie zniknęło.

Przypomina o tym ulica Wenecjańska, na której nowi osadnicy założyli warsztaty figur woskowych. Oprócz Wenecjan zamieszkała tu grupa Ormian lwowskich oraz Greków.

Afery seksualne to temat ponadczasowy, nieuzależniony od nastrojów, sytuacji politycznej czy gospodarczej. Pojawiały się i będą pojawiać się zawsze. Warto przybliżyć jedną z najbardziej znanych historii, która wstrząsnęła przedwojennym Poznaniem i sprawiła, że wiele osób, które były autorytetami, straciły swoją pozycję.

Na początku lat 50. XX wieku mieszkańcy dawnych podpoznańskich wsi Rataje, Chartowo i Żegrze spali spokojnie. Nie przeczuwali, że oto zbliża się koniec ich dawnego świata. Tymczasem na deskach urbanistów powstawały kolejne plany zagospodarowania przestrzennego Poznania, w których coraz częściej i dobitniej pojawiały się sugestie, że do intensywnej urbanizacji najlepiej nadają się tereny na prawym brzegu Warty.

Dziś pragniemy pokazać film i zdjęcia wykonane 74 lata temu na ulicach Poznania. Niemieckich wojsk już nie widać, ale większość budynków w centrum jest zrujnowane.

W 2015 roku odsłonięto w Poznaniu pomnik Klemensa Janickiego, dzięki czemu przywrócono pamięć o tym renesansowym poecie pochodzącym w Wielkopolski. Nadal jednak mało o nim wiadomo, a utwory tego poety czytają głównie studenci polonistyki. W powszechnej świadomości, to Jan Kochanowski i Mikołaj Rej kojarzą się z poezją polską okresu renesansu.

Ziemniaki, zwane w Wielkopolsce pyrami, to bez wątpienia najpopularniejsze warzywo w tej części Polski. Wielkopolska zwana jest potocznie „Pyrlandią”, a Poznań „Pyrogrodem”. Ziemniak stał się jednym z symboli Poznania, obok ratusza i koziołków.

Klasztor dominikanów, najstarszy klasztor w Poznaniu zbudowany w XIII w., został skasowany przez władze pruskie w 1835 r. Początkowo budynek poklasztorny służył różnym celom, ale ostatecznie w latach 60. XIX wieku zdecydowano się rozebrać jego dwa skrzydła, a na rozległym placu powstałym po rozbiórce na rogu ulic: Wielkie Garbary (ob. Garbary) i Stawnej, zbudować potężny arsenał artyleryjski.

Na przełomie XIX i XX wieku w Poznaniu pracowała grupa znakomitych architektów, których dzieła do dzisiaj wzbudzają zachwyt. Wśród nich zdecydowanie wyróżniał się Oskar Hoffmann, twórca wspaniałych, secesyjnych kamienic.

Budynki po sławnym niegdyś browarze założonym przez Mycielskich w Kobylepolu, wznoszą się malowniczo nad Stawem Browarnym. Obecne obiekty służące kiedyś jako miejsce warzenia piwa, przebudowuje się teraz na mieszkania.

Na słynnym śródeckim muralu widnieje napis: „Śródka 1231 Civitas”. Sugeruje to, że Śródka otrzymała prawa miejskie o 22 lata wcześniej niż Poznań.

Obecnie w granicach administracyjnych Poznania znajduje się tylko jeden drewniany kościół, który stoi w Krzesinach. Jego historia sięga roku 1911, a pierwotnie był on… eksponatem na Wystawie Wschodnioniemieckiej.

Obecnie w granicach administracyjnych Poznania znajduje się tylko jeden drewniany kościół, który stoi w Krzesinach. Jego historia sięga roku 1911, a pierwotnie był on… eksponatem na Wystawie Wschodnioniemieckiej.

Jakub Krauthofer-Krotoski (1806 – 1852), to jedna z najbardziej barwnych postaci poznańskiej Wiosny Ludów 1848 r. Dziś, kiedy mija 170 lat od tamtych wydarzeń, warto przypomnieć sobie sylwetkę tego człowieka. Jakub Krauthofer urodził się 28 lipca 1806 r. w Bninie pod Kórnikiem. Jego ojciec, skromny rzemieślnik Józef Augustyn, był z pochodzenia Niemcem, natomiast matka, Rozalia z Ochockich, była Polką. Pradziad Jakuba, Jan Jerzy Krauthofer, był z zawodu ślusarzem. Przybył on do Wielkopolski z Bawarii i w 1755 r. został obywatelem Poznania.