Prace remontowo-rewitalizacyjne w Parku im. Chopina. Jaka jest historia tego miejsca?

Park, który obecnie nosi imię Fryderyka Chopina powstał pod koniec XVII wieku jako ogród jezuicki, pełniąc rolę ogrodu botanicznego dla mnichów do 1775 roku.

W 1815 roku właścicielem stał się Antoni Henryk Radziwiłł jako namiestnik Wielkiego Księstwa Poznańskiego. Podjął on decyzję o urządzeniu parku jako dworu dworskiego. Połączono w nim szpalerowy ogród francuski z elementami parku angielskiego.

Co ciekawe, miejsce zaczęło pełnić istotną rolę w życiu dyplomatycznym i politycznym Księstwa. Organizowano tam spotkania polityczne i prowadzono rozmowy dyplomatyczne. Znalazły się także spotkania rozrywkowe.

W okresie międzywojennym, gdy w kolegium jezuickim mieściła się siedziba wojewody, park stał się jej częścią. W 1938 roku przez teren parku poprowadzono ulicę, która w tym miejscu przebiega do dziś – ul. Podgórną. W ten sposób podzielono teren założenia parkowego na dwie części.

Po II wojnie światowej w części kolegium jezuickiego działało przedszkole, a park stał się ogrodem zabaw dla dzieci.

Dopiero na przełomie XX i XXI wieku zdecydowano się na rewitalizację parku, przywracając mu świetność. Zabrano o zieleń na podstawie nowych projektów, wyznaczono alejki, małą architekturę, a także wybudowano ogrodzenie. W centralnym punkcie parku ustawiono popiersie patrona parku – Fryderyka Chopina.

Mur oporowy wokół parku przebiega zgodnie z linią starych murów obronnych Poznania z okresu powstania założenia klasztornego zakonu Jezuitów.

Obecnie trwają prace związane z remontem i renowacją muru. Jak informuje ZZM, powstaną one do końca listopada tego roku.