Fort Winiary, czyli Cytadela, górowała nad miastem i była największym spośród wybudowanych umocnień. Poznań stał się twierdzą nie do zdobycia. Wpływ na decyzję o budowie fortów miało strategiczne położenie Poznania (60 km od miasta przebiegała granica z Rosją – państwem stanowiącym zagrożenie dla Prus).
W kolejnych latach powstawały kolejne bastiony. Wybudowano dwa pierścienie obronne (wewnętrzny i zewnętrzny) oddalone od centrum o około 5 km. Prace zakończono po 32 latach, około 1860 r. W 1864 r., rozporządzeniem Wilhelma I, fortom nadano nazwy wybitnych generałów pruskich. Obecnie do najbardziej znanych poznańskich fortów zaliczyć należy:
