urban exploration

Pierwsze wzmianki o miejscowości pochodzą z 1305 roku, kiedy wieś wchodziła w skład dóbr kliczkowskich. W 1865 roku zabudowa została zniszczona przez pożar. Do końca XIX wieku mieszkańcy wypasali bydło, owce oraz wytapiali żelazo. W 1901 roku rozpoczęto przebudowę wsi dla potrzeb armii niemieckiej. Powstały koszary dla wojska, stajnie, doprowadzono bocznicę kolejową z Leszna Górnego, wybudowano potężny betonowy most na Bobrze.

Jeszcze kilka lat temu zajazd tętnił życiem. W 2012 roku przyjmował kibiców piłki nożnej, którzy zjechali tu na turniej finałowy EURO 2012. Początek powstania tego obiektu to rok 1974. Był on cały czas państwową restauracją z hotelem. Zmieniło się to w pierwszej połowie lat 90-tych, po zmianach gospodarczych w Polsce. Lokal został najpierw wydzierżawiony dotychczasowemu kierownikowi Zajazdu, obecnemu właścicielowi, a następnie sprzedany prywatnemu właścicielowi. Nowy właściciel razem ze swoją żoną prowadził obiekt przez wiele lat.

Podczas powstania listopadowego władze powstania postanowiły odesłać do domu rannego Józefa Mycielskiego. Decyzja ta związana była z tym, że trzej jego bracia zginęli, a czwarty był ciężko chory. Dzięki temu mógł osiąść w majątku Kobylepole. W 1872 r. uruchomił tam browar i słodownię. Produkowano tam piwo według metody czeskiej w ilości ok. 12 tys. beczek rocznie. Był to bardzo nowoczesny zakład. Jako pierwszy na ziemiach polskich miał żelazne kadzie oraz kocioł warzelny.

Psychiatryk w Owińskach pierwotnie był zakonem cystersów. W styczniu 1838 roku otwarto w nim pierwszy w Wielkopolsce szpital psychiatryczny. W 1871 r. było w zakładzie 120, a w 1878 – 204 chorych. Szpital został zlikwidowany w roku 1939 przez hitlerowców. Wtedy leczono tam ponad 1000 chorych! Co stało się z pacjentami? Dorośli mieli zostać wywiezieni do lasów pod Obornikami i tam rozstrzelani. Dzieci trafiły do fortu VII w Poznaniu, gdzie zostały zagazowane. Być może dlatego wokół obiektu tworzą się legendy. Jedna z nich głosi, że w budynku straszy. W nocy słychać kroki i płacz dzieci…