Mieliśmy pójść do kina, Wybacz, nie pójdę dziś, W mroku zasiądę do pianina, W przeszłość pobiegnie myśl. Małe kino, Czy pamiętasz małe nieme kino? Na ekranie Rudolf Valentino, A w zacisznej loży Ty i ja. Na ekranie On ją kocha i umiera dla niej, My wierzymy bośmy zakochani, Dla nas to jest prawda, a nie gra. To jakby o nas był film, Więc my wpatrzeni, Ach, jak wzruszeni Miłością swą. W małym kinie Nikt już dzisiaj nie gra na pianinie, Nie ma już seansu w małym kinie, W małym niemym kinie Petit Triano. Nic tak nie przypomina Dawnych odległych chwil, Jak muzyczka z niemego kina, Rzewna jak stary film. Małe kino, Czy pamiętasz małe nieme kino? Na ekranie Rudolf Valentino, A w zacisznej loży Ty i ja. Na ekranie On ją kocha i umiera dla niej, My wierzymy bośmy zakochani, Dla nas to jest prawda, a nie gra. To jakby o nas był film, Więc my wpatrzeni, Ach, jak wzruszeni Miłością swą. W małym kinie Nikt już dzisiaj nie gra na pianinie, Nie ma już seansu w małym kinie, W małym niemym kinie Petit Triano. - Tekst Ludwik Starski