Jak Poznańskie twierdze wyglądały na przełomie wieków
Decyzja o gigantycznej akcji ufortyfikowania Poznania była podyktowana strategicznym położeniem miasta na osi Berlin-Warszawa.
Pierwsze szkice twierdzy wykonał szef pruskiego Sztabu Generalnego Karl von Grolman w 1817 roku, właściwe projekty opracował 11 lat później major Johann von Brese, a ostatecznie umocnienia przybrały jeszcze inny kształt. Prace rozpoczęto w 1828 roku.
Twierdza miała się składać z czterech części: największego w Europie fortu Winiary, umocnień prawobrzeżnych (dwa forty), umocnień lewobrzeżnych (sześć bastionów, dzisiaj także zwanych fortami) oraz umocnień wokół Ostrowa Tumskiego. W obwałowaniach twierdzy umieszczono 13 bram. Budowę podzielono na dwa etapy.
