Rataje zostały włączone w granice Poznania w 1925 roku. Jeszcze na przełomie lat 50. i 60. były to tereny pól uprawnych. Już wtedy jednak wiadomo było, że powstanie tu zabudowa mieszkaniowa. Poznaniowi brakowało wolnych terenów, a mieszkańców przybywało.
W nowej dzielnicy miało zamieszkać około 140 tysięcy osób. Koncepcję architektoniczną przygotowali R. Pawulanka, J. Schmidt i Z. Piwowarczyk. Pierwszy etap miał objąć zabudowę Dolnego Tarasu Rataj po obu stronach ul. Królowej Jadwigi, gdzie mieszkanie miało znaleźć około 60 tysięcy poznaniaków.
Kamień węgielny pod budowę wkopano w połowie lipca 1966 roku, natomiast już półtora roku później gotowy był pierwszy blok – miał pięć pięter i znajdował się na os. Piastowskim, o numerach 11-112.
Po nowym roku, Spółdzielnia Mieszkaniowa “Osiedle Młodych” przydzieliła mieszkania pierwszym 80 szczęśliwcom, którzy zaczęli wprowadzanie się 28 stycznia 1968 roku.
Przez kolejne lata, Rataje rozbudowywały się, charakteryzując się budową bloków “z wielkiej płyty”.
autorka: A. Karczewska
