Tajemnicza marmurowa głowa z Krymu zyskała imię i historię
Po ponad dwóch dekadach od odkrycia marmurowej rzeźby w Chersonezie Taurydzkim na Krymie, badacze z Polski i Hiszpanii ogłosili przełomowe wyniki analiz. Jak się okazuje, głowa kobiety, odnaleziona w 2003 roku przez polsko-ukraińską ekspedycję archeologiczną, przedstawia konkretną postać historyczną – rzymską damę Laodike, żonę Tytusa Flawiusza Parthenoklesa, wpływowego członka rady miejskiej Chersonezu.
Wyniki badań opublikowano w prestiżowym czasopiśmie npj Heritage Science w artykule pt. "An interdisciplinary study of an unknown Roman matron’s sculpture portrait from Chersonesos Taurica". Zespół tworzyli specjaliści z Uniwersytetu im. Adama Mickiewicza w Poznaniu, Akademii Sztuk Pięknych w Warszawie oraz Universitat Autònoma de Barcelona.
– Już wcześniej przypuszczaliśmy, że rzeźba przedstawia osobę o wysokim statusie, jednak dopiero zastosowanie interdyscyplinarnych metod pozwoliło to jednoznacznie potwierdzić – podkreśla prof. Elena Klenina z Wydziału Historii UAM, kierująca badaniami.
Analizy obejmowały m.in. badania izotopowe marmuru, które pozwoliły ustalić jego pochodzenie, traseologię, czyli ocenę techniki rzeźbiarza, datowanie metodą C14, badania materiałoznawcze powierzchni, a także analizę stylistyczną i epigraficzną. To właśnie połączenie danych z różnych dziedzin umożliwiło powiązanie portretu z Laodike, znaną z inskrypcji historycznych.
Naukowcy zwracają uwagę, że identyfikacja rzymskich portretów, szczególnie znajdowanych poza granicami Cesarstwa, jest zadaniem wyjątkowo trudnym. Dlatego uznają swoje ustalenia za znaczący krok w badaniach nad rolą kobiet w świecie rzymskim. – Kobiety w pierwszych wiekach naszej ery, zarówno w samym Imperium, jak i na jego obrzeżach, aktywnie uczestniczyły w życiu społecznym i politycznym – przypomina prof. Klenina.
Odkrycie nie tylko rzuca nowe światło na historię Chersonezu, ale także potwierdza, jak wiele można zyskać dzięki łączeniu nowoczesnych technik badawczych z wiedzą humanistyczną. Dzięki temu marmurowa głowa zyskała nie tylko imię, ale i miejsce w dziejach.
