Zanim uruchomiono zajezdnię przy Warszawskiej, autobusy MPK korzystały z terenu zajezdni przy ul. Gajowej. Przez lata obok tramwajów pojawiały się tam kolejne typy pojazdów obsługujących poznańskie linie autobusowe.
Pod koniec tego okresu obraz taboru był już dość charakterystyczny. W drugiej połowie lat 60. przy Gajowej stacjonowały przede wszystkim Jelcze 272 MEX. Były tam również pierwsze nowe autobusy przegubowe, należące do rodziny pojazdów, które przeszły do historii polskiej komunikacji pod popularnym określeniem "Ogórków".
Wraz z rozwojem miasta i komunikacji autobusowej dotychczasowe zaplecze przestawało jednak wystarczać. Ważna zmiana nastąpiła 15 września 1968 roku, kiedy oficjalnie oddano do użytku nową zajezdnię przy ul. Warszawskiej.
To właśnie wtedy większość Jelczy opuściła Gajową. Autobusy przeniesiono do nowego obiektu po drugiej stronie Poznania, rozpoczynając tym samym kolejny etap w organizacji miejskiego transportu.
Gajowa nie pożegnała się jednak z autobusami jednego dnia. Jeszcze przez kilka kolejnych miesięcy pozostawały tam pojazdy przegubowe. Dopiero na początku 1969 roku zostały przeniesione na plac postojowy znajdujący się przy al. Polskiej.
Otwarcie zajezdni przy Warszawskiej zamknęło więc stopniowo jeden z mniej dziś pamiętanych rozdziałów historii poznańskiej komunikacji. Gajowa, kojarzona przez kolejne pokolenia przede wszystkim z tramwajami, przez lata była również miejscem codziennego postoju i obsługi autobusów.
Od wydarzeń z 15 września 1968 roku mijają dziś 58 lata. To dobra okazja, by przypomnieć czasy, gdy poznańskie "Ogórki" i Jelcze można było spotkać nie tylko na ulicach miasta, ale również w tramwajowej zajezdni przy Gajowej.
